 |
 |
İLHAN USTA
1996 senesinde bir Lada Niva edindim. Ataturk Sanayi sitesi de
boylece en cok ziyaret ettigim mekan oldu.
Birkac sene once de Niva'min kaportasini yaptirdim.
Onu bahriyeli grisine boyattim, motorunu elden gecirttim.
Butun bu islemler Ihsan Usta'nin atelyesinin karsisindaki
baska bir atelyede, bir arkadasim tarafindan yapiliyordu.
Ilhan Usta'yi da ara sira uzaktan goruyordum.
Niva'yla ugrasirken onun hakkinda arkadasimla lafliyorduk.
Bazen bir baskasi lafa giriyor,
o zamana kadar duymadigimiz baska bir hikayesini
anlatiyordu Ilhan Usta'nin.
Butun bu hikayeler, soylentiler, hepsi
Ilhan Usta'ya duyduklari saygiyla bezenmisti.
Gittikce daha cok tanismak istiyordum bu bilge adamla...
Dogrusu Ilhan Usta'yi birkac kez offroad yarismalarinda gormustum
ama benim gibi bir yeni yetme Niva'ciyla
konusacak birseyi, hacayacak zamani olmadigini dusunurdum.
Bir keresinde cesaretimi toplayip
atolyesini ziyaret ettim ve
bu dusuncelerimin yersizligini anladim.
Mesafeli, biraz cekingen ama
oldukca kibar bir beyle, yarim saat kadar laflamak,
onun o siralar uzerinde ugrastigi garip gorunuslu
arac hakkinda bilgi almak, onunla birseyler icmek
pek keyifli olmustu.
Ilhan Usta, bircogumuzun yakindan tanima firsati buldugu,
belki de etrafta anlatilagelen offroad hikayelerini
birlikte yasama sansini elde ettigi
dosdogru bir insandi, bir agabeydi,.
Onu taniyan sansli insanlardan biriyseniz size ne mutlu.
Cunku ben tanismak icin cok beklemis,
ve sonunda onu hic beklemedigim bir anda kaybetmistim.
Engin bilgisi, profesyonelligi bir tarafa
sozunu sakinmayisi, keyifli sohbetiyle ozleyecegiz onu.
Ve bir de urettigi o benzinli canavarlarla...
Allah Rahmet Eylesin ve o ozgur ruhuna huzur versin.
Hakan Selamoglu