AY Tutulması
Ay tutulmasının olacağını öğrendiğimde bu sefer kaçırmayacağıma dair kendime söz vermiştim. Havanın kapalı olması her ne kadar motivasyonumu azaltsa da, yola çıkıp açık havayı bulmaya kararlıydım. 3 Mart Cumartesi gece 23:30’da tutulma başlayacaktı. Saat 23:00 olduğunda hala hava bulutluydu ancak yine de malzemeleri toplayıp yola çıktım. Güneye doğru daha açık hava bulabilirim düşüncesi ile düştüm yola. Yanılmamıştım, Beynam Ormanları yakınlarında hava biraz açtı ancak ay, hala net bir görüntü vermiyordu. Zaten başlamış olan tutulmayı daha da fazla kaçırmamak için beklemeye karar verdim. Gece 1 sularında beklemem sonuç verdi ve ay, kızıla çalan rengi ile karşımda belirdi. Muhteşem görüntüleri ne yazık ki her fotoğrafçı gibi tek göz ile vizörden izlemek yerine biraz keyfini çıkardım önce. Ardından fotoğraflamaya koyuldum. Bir yandan da teleskop aracılığı ile tutulmayı daha yakından izleyebiliyordum. Zaman geçtikçe soğuyan hava ile birlikte gökyüzü çok daha berrak bir hale geliyordu. Kızıl bir ay altında sınırsız bir gökyüzünün keyfini çıkarırken zaman daha yavaş akıyordu.
Saatim ikiye yaklaştığında, tam tutulma bitiyordu ve ucundan vurmaya başlayan güneş ışığı altında ay, eski rengine kavuşmaya başlıyordu. Öte yandan altımda yer alan vadiye ince bir sis çökmeye başlamıştı. Bu da kaçırılmayacak bir kareydi ve objektifimi gökyüzünden yere çevirip, birkaç kare de vadiyi fotoğrafladım.
Ancak bir süre sonra bulutlar ay ile arama girmeye başlayınca, bu gecenin sonuna yolculuğumun bittiğini fark ettim. Yavaş yavaş toplanırken saat beşe geliyordu ve bir sonraki tutulmaya daha dört yıl vardı.
İLKER ŞAHİN
